بیژن الهی


نامش برف بود

تنش، برفی...

قلبش از برف

و تپشش

صدای چکیدن برف

بر بام‌های کاهگلی...

و من او را

چون شاخه‌یی که زیر بهمن شکسته باشد

دوست می‌داشتم ...

_______________________________________

بیژن الهی