غاده السمان


هر آنگاه که نام تو را می نویسم

کاغذهایم در زیر دستم غافلگیرم می کنند

و آب دریا در آنها جاری می شود

و مرغان سپید نوروزی بر فراز آن به پرواز در میآیند

و هنگامی که نوشته هایم را پاره می کنم

تکه پاره ها چون شکسته های آینه ی نقره می شوند

چنانکه گویی ماه بر بساط نوشتن من شکسته است

مرا بیاموز چگونه درباره ات بنویسم

یا چگونه از یادت ببرم

__________________________________________

غاده السمان