معصومه  صابر

دو تا ستاره به گوش هایم می آویزم

شب را توی فنجان قهوه ام حل میکنم

آسمان را تا میکنم

و می نشینم

گوشه ی تاریک و روشن ِ قلبم

.

آفتاب را کاشته ام کنار شاخه ی نازک ِ توی گلدان.

فردا

صبح را از شاخه اش خواهم چید

و در فنجان قهوه ات حل خواهم کرد!

یک جرعه اش

هزار سال ستاره خواهد شد توی چشمهایت

.

چراغ ها را خاموش کن!

.

اینجا

خیال ِ خوب ِ کسی روشنایِ من است .

________________________________________

معصومه  صابر

دوستان در تلگرام به کانال یک فنجان شعر داغ  بپیوندید

https://telegram.me/hotcuppoem